X
تبلیغات
علوم تجربی - زندگی نامه و نظریه ی وگنر
خوش آمدید

 در سال 1912 آلفرد وگنر ژئوفيزيكدان و هواشناس آلماني با ارائه يك سخنراني وانتشار كتابي با عنوان "منشا قاره ها و اقيانوس ها" نظريه اشتقاق قارهاي را براي اولين بار و به طور جدي مطرح كرد. وي بر اساس شواهد گردآوري كرده خود اعتقاد داشت كه در گذشته قاره ها توده اي يكدست و به هم پيوسته بوده اند و قاره هاي جنوبي امروزي در پيرامون قطب جنوب آن زمان و قاره هاي شمالي نيز در استوا قرار داشته اند. وگنر اين مجموعه قاره اي را پانژه آ Pangaea به معني "تمام زمين" ناميد و اقيانوس دربرگيرنده آن را پانتالاسا Panthalassa نام نهاد.
   اين ابر قاره در حدود 200 ميليون سال پيش يعني اوائل دوران دوم در مناطق گوناگوني دچار شكستگي شد و قطعات حاصل، از آن زمان به كندي اما پيوسته در حال پراكنده شدن بر روي سطح كره زمين هستند.
   الكساندر دوتوا زمين شناس آفريقاي جنوبي در سال 1937در كتاب "قاره هاي سرگردان ما" نظريه جدايش قاره اي را به گونه اي جديد مطرح ساخت كه بر اساس آن، در آغاز دو ابرقاره اصلي به نام هاي لوراسيا Laurasia در شمال و گندوانا Gondwana در جنوب وجود داشته اند و بين آنها را اقيانوسي به نام تتيس Tethys در بر مي گرفته است. ابر قاره شمالي در بر دارنده امريكاي شمالي، گرينلند، اروپا و آسيا و ابرقاره جنوبي شامل امريكاي جنوبي، قطب جنوب، افريقا، ماداگاسكار، هند و استراليا بود

منبع.http://ngdir.ir/Faq/PFaqDetail.asp?Pid=6306

گزيده اي از زندگي آلفرد وگنر پيشنهاد دهنده ي فرضيه ي رانش قاره اي (Lfred Wegner)

 

دانشمندان آدم هاي كليشه اي نيستند كه تمام روز را با روپوش بلند و سفيد آزمايشگاهي بگذرانند ، آن ها آدم هايي مانند ما هستند.

در تمام مدتي كه وگنر در برلين دانشجو بود براي دريافت درجه ي دكترا در اخترشناسي كار مي كرد ، هر گاه امكان مي يافت گريزي به كوهستان مي زد تا با كوهنوردي و اسكي ، توان خود را افزايش دهد. او اميدوار بود كه روزي مجال يابد در گرينلند جزيره اي پهناور و پوشيده از يخ امّا ناشناخته به كاوش بپردازد. در 26 سالگي اين فرصت را يافت، و پست خود را به عنوان دستيار مركز بررسي هاي هوا نوردي سلطنتي ليندنبرگ ترك كرد و به عنوان يك هواشناسي به گروه اعزامي دانمارك پيوست.

گروه دانماركي (1908-1906) درشرايطي طاقت فرسا كار خود را انجام داد. در پي اين سفر وگنر يك كار آموزشي در هوا شناسي و اختر شناسي در دانشگاه مابورگ به دست آورد و در ژانويه 1912 نخستين اظهار نظر خود را درباره ي جابه جايي قاره اي در دو مقاله ارائه كرد كه در انجمن زمين شناسي فرانكفورت و انجمن پيشرفت علوم ماربورگ قرائت شد. اين مقاله در اواخر بهار، درست پيش از آن كه عازم دومين سفر اكتشافي به گرينلند شود، به چاپ رسيد.

در اين سفر يك دنده ي وگنر در 16 سپتامبر شكست ولي ظرف يك ماه سلامت خود را بازيافت. نخستين كتاب وگنر ( منشاء قاره ها و اقيانوس ها) در سال 1915 به آلماني منتشر شد و تا سال 1929 چهار بار تجديد چاپ شد.

در 1930 وگنر با يك گروه 20 نفري عازم اكتشاف دقيق گرينلند شد. اما در 27- اكتبر وگنر و همراهش در سرماي زمستان (50- درجه سانتي گراد)گرفتار شدند و تصميم گرفتند زمستان را همان جا بمانند. آن ها در اول نوامبر پنجاهمين سالروز تولد وگنر را جشن گرفتند. بهار سال بعد يك گروه امدادي جسد وگنر را كه در ميان برف ها دفن شده بود يافتند. گرچه او زنده نماند تا پذيرش عمومي فرضيه اش را شاهد باشد اما پيشتاز مطرح شدن ايده اي بزرگ بود كه  زمين ساخت ورقي نام گرفته است.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم دی 1388ساعت 12:45  توسط امیر علی موسوی  |